3HO Nederland

‘Vriendinnen willen niet meer met me uit eten’

Geplaatst op 26 Jan 2012 in de categorie Artikelen van het 3HO Nederland blog

Ondernemer Iens Boswijk (47) richtte in 1998 Iens op, een keurwebsite voor restaurants. In dertien jaar tijd is er veel veranderd. ‘Inloggen kan nu ook via Facebook, zo proberen we ook jongeren te bedienen.’

Iens Boswijk wil graag afspreken in de duinen bij het Noord-Hollandse Overveen, in restaurant De Bokkedoorns. Ze is oprichter van Iens Independent Index, vooral bekend van de website www.iens.nl. Daar laten duizenden mensen elke week recensies achter van hun bezoeken aan restaurants, zodat er een online restaurantgids ontstaat. Tweesterrenrestaurant De Bokkedoorns krijgt van Iens keurmeesters een 8,9 voor de kwaliteit van de gerechten. Maar dat is niet de enige reden eens hier te lunchen. Boswijk vertelt over een overleden vriend, Jan uit Bloemendaal. Met hem zou ze altijd nog eens hier naatoe gaan.

Boswijk gaat een paar keer per week uit eten. Altijd heeft ze een boekje bij zich waarin ze beschrijft wat ze eet. Over deze lunch gaat ze een recensie schrijven voor de website. ‘Ik ben een erg kritische eter,’ zegt ze. ‘Sommige vriendinnen willen niet meer met me uit eten. Ze schamen zich als ik eten terugstuur of vragen stel aan personeel. ‘Te vaak wordt eten liefdeloos op je bord gepleurd. Daar neem je toch geen genoegen mee?’ Dat mensen voor minderwaardig eten kiezen omdat dit goedkoper is, vindt Boswijk geen excuus. Erg negatief is ze bij deze lunch niet. Ze likt letterlijk haar vingers af.

Die liefde voor eten zat er al vroeg in bij Boswijk, als zesjarig meisje maakte ze karamel in de keuken, om snoepjes van te maken. Op haar twintigste begon ze een studie Italiaans in Florence. Ook volgde ze een opleiding tot patisseriekok in Parijs. Voordat ze dit bedrijf oprichtte, had ze een eigen cateringbedrijf in Amsterdam. Restaurantkok worden was niets voor haar. Ze wilde niet jaren op dezelfde plek werken.

In 1993 begon ze met Iens Independent Index. In het begin was het een gids met honderden restaurants in Amsterdam. Die werden beoordeeld door proevers uit Boswijks netwerk. Later kwamen er gidsen van meer steden en in 2000 volgde een website. Sinds 2009 zijn de papieren gidsen verdwenen en is Iens alleen online te vinden. Nog steeds blijven de bezoekersaantallen stijgen. Per maand komen er zo’n 650.000 bezoekers op de website. in 2008 waren het er 450.000. ‘We moeten ervoor zorgen dat de website dat aankan. Hij werkt nu sneller en we voegen functies toe. Er is een mobiele app en gebruikers kunnen sinds kort ook reserveren bij restaurants via Iens. In totaal zijn er 150.000 leden die proefformulieren invullen geregistreerd bij de website. Dat aantal stijgt, ondanks de opkomst van sociale netwerksites als Facebook en Twitter.

‘Ik geloof niet meer in papieren gidsen. Je bent beperkt in het aantal restaurants en het is lastig om de gids actueel te houden.’ Op de website kunnen proevers hun mening geven na een restaurantbezoek. Boswijk: ‘Elke mening is evenveel waard, al willen in de toekomst proevers kwalificeren.’

In 2008 haalde Iens 30 procent van zijn omzet uit online activiteiten, nu alles. Het hele verdienmodel is veranderd. ‘Eerst verdienden we geld met gidsen, nu door online advertenties.’ Een goudmijn is de website nog niet en nog steeds zijn er veel investeringen nodig. De omzet bedroeg in 2011 1,1 miljoen euro. Iens leed 200.000 euro verlies. In 2012 verwacht het bedrijf winst te maken. Tot het zover is springen aandeelhouders bij.

Na elf jaar bij Iens zat Boswijk in 2009 een jaar overspannen thuis. Ze droeg al enige tijd de zorg over haar goede vriend Jan, die ziek werd. Daarnaast probeerde ze een zaak runnen. In 2008 stelde ze een zakelijk directeur aan, Sander Klos, maar ze vond het lastig verantwoordelijkheden los te laten. ‘Het bedrijf heet niet Iens omdat ik ijdel ben, maar het lekker allitereert: Iens Independent Index. Maar mede doordat het bedrijf mijn naam draagt voel ik mij persoonlijk erg betrokken. Pas als ik zal opstappen, kan ik verantwoordelijkheden echt loslaten.’

Dat moment komt zeker. ‘Ik ben ondernemer en wil weer een nieuw avontuur beginnen. Na dertien jaar is werken bij Iens veranderd van recenseren in bedrijfsmatig werk. Maar eerst wil ik Iens op Internet nog beter maken.’ Toen Boswijk in 2010 terugkeerde, bleef Klos zakelijk directeur, en dat is volgens haar maar goed ook. Zij is meer een ambassadeur en komt veel buiten de deur. ‘Ik ben geen fan van cijfers, die kan ik mooi aan hem overlaten.’ Ze is ook niet echt een manager, merkte ze toen Iens groter werd. ‘Toen ik meer dan vijf personeelsleden kreeg, werd het moeilijker. Ik beslis graag snel in plaats van rekening te houden met twintig meningen. Ook knopen doorhakken bij sollicitatiegesprekken vind ik lastig. Hoe weet je nou op voorhand of iemand geschikt is?’

In haar vrije tijd gaat Boswijk graag uit eten en doet ze aan golf. Zelf koken doet zee ook nog steeds, bijvoorbeeld op kantoor, waar een Boretti keuken staat. ‘Mijn specialiteit is citroentaart.’ Haar partner Gé is goud- en zilversmid. Zij kan “functioneel koken” en maakt nog weleens een gebakken eitje of een salade.’ Tijdens haar burn-out begon Boswijk met yoga, dat doet ze nu éénmaal per week. Deze zomer deed ze mee aan een yogaweek in Enschede, waarbij ze een week lang alleen groengekleurd eten en drinken kreeg. Koffie, pasta, vlees, brood en vis waren verboden. ‘Ik werd helemaal slap, maar uiteindelijk voelde het heel goed. Na de cursus heb ik dat lang volgehouden. Inmiddels eet ik wel weer andere kleuren, maar geen koffie en vlees. Vlees is zo heftig. Ik zie het als iets onverteerbaars.’

Elsevier Magazine, 14 januari 2012
http://weekblad.elsevier.nl/20120114/public/index.html